Ministerstwo Sportu i Turystyki rozstrzygnęło program rozwoju infrastruktury piłkarskiej
Ministerstwo Sportu i Turystyki ogłosiło rozstrzygnięcie "Programu rozwoju infrastruktury piłkarskiej - edycja 2022", który ma na celu wsparcie rozwoju infrastruktury piłkarskiej klubów Ekstraklasy oraz I ligi.
Program rozwoju infrastruktury piłkarskiej
Program kładzie przede wszystkim nacisk na obiekty mające służyć akademiom piłkarskim klubów Ekstraklasy i I ligi, a także na infrastrukturę, która może pomóc w rozwijaniu umiejętności sportowych u najmłodszych – Wsparciem objęta zostanie w szczególności baza szkoleniowo-treningowa, niezbędne zaplecza oraz obiekty o charakterze badawczo-rozwojowym w obszarze piłki nożnej. Zapewnienie nowoczesnej oraz odpowiadającej najwyższym standardom infrastruktury sportowej, zwłaszcza dzieciom i młodzieży, ma służyć podnoszeniu ogólnego poziomu piłki nożnej w Polsce – mówi minister sportu i turystyki, Kamil Bortniczuk.
Lista klubów i dofinansowanie
Na największe dofinansowanie mogą liczyć Zagłębie Lubin oraz Śląsk Wrocław, gdyż w tych przypadkach mowa o proponowanych dofinansowaniach w wysokości 10 milionów złotych. W przypadku klubu z Lubina celem jest budowa Stadionu Górniczego, natomiast Śląska budowa Wrocławskiego Centrum Sportu.
Na ponad 8 milionów złotych może liczyć Warta Poznań, a środki zostaną przeznaczone na modernizacje infrastruktury obiektów wielofunkcyjnych K.S. Warta Poznań. Ponad 8 milionó otrzyma Radomiak Radom, który przeznaczy pieniądze na budowę centrum sportowo-szkoleniowego „Radomiak” w Radomiu.
Biorąc pod uwagę kluby z PKO BP Ekstraklasy, najmniejsze dofinansowanie otrzyma Górnik Zabrze, który przeznaczy 664 tysiące złotych na poprawę warunków treningowych Ośrodka Sportowo-Rekreacyjnego Walka w Zabrzu. Całą listę można zobaczyć na stronie rządu.
Wojciech Gancarz
Więcej Aktualności
„Spotkajmy się przy wspólnym stole” –doświadczenie, które zostaje na dłużej
Zakończyła się pierwsza edycja kampanii społecznej „Spotkajmy się przy wspólnym stole” – inicjatywy, która pozostawiła po sobie znacznie więcej niż jednorazowy ślad komunikacyjny. Był to projekt oparty na realnym doświadczeniu równości, dostępności i integracji osób z niepełnosprawnościami – nie w deklaracjach, lecz w codziennym działaniu, emocjach i spotkaniach.
